Een wervelend optreden in Franeker

Kening State 2025. Een wervelend herfst optreden.

 

Na een succesvol optreden in 2024 werden we afgelopen voorjaar wederom benadert voor een volgend optreden in het najaar van 2025. Een bevestiging dat het optreden voor de bewoners voor herhaling vatbaar is. Op zaterdag 8 november jl. mochten we aan de bak in het luxe appartementen complex voor senioren. Een monumentaal gebouw met een rijke geschiedenis waar in het verleden veel psychiatrische patiënten liefdevol werden verzorgd. Toen heette het gebouw Groot Lankum en werd in 1930 als psychiatrische ziekenhuis in gebruik genomen. In 2012 werd het verbouwd en omgebouwd tot een luxueus complex met vijftig woonappartementen voor ouderen met een “ruimere” beurs. Vanaf € 2500 per maand heb je daar een prima onderkomen voor je oude dag. Voor de Skúmkoppen zijn de meest voorkomende locaties om op te treden geen punt van discussie oftewel ook op deze locatie treden we met plezier op.

Terwijl de bomen in het omringende park al druk bezig waren met het laten vallen van hun bladeren dos verzamelde ons koor zich omstreeks 14.45 uur in de grote zaal van Kening State. Een ruimte met een goede akoestiek en hoge plafonds dus over het geluid hoefden we ons geen zorgen te maken. Ook de ruimte voor de opstelling van het koor was ruim voldoende. De meeste bewoners waren inmiddels ook binnen gedruppeld of gerold oftewel we konden wel los. Na een kort woordje van welkom door de organisatie kon onze dirigente Anna om 15.00 uur starten met het op stoom brengen van ons koor. We openden zoals meestal te doen gebruikelijk met het Skúmkoppen lied. Is meteen ook de opwarmer van onze keeltjes. Maar het koor had er zin in en dan moet je als dirigente de teugels strak in de hand proberen te houden om het jagen en de juiste stemsectie onder controle te houden en voorkomen dat we muzikaal uit de bocht vliegen. Kwaliteit gaat boven kwantiteit en muzikaal geweld. Door de mand genomen ging het meestal gelukkig wel goed en merkt ons publiek meestal niet of er iets niet goed gaat. Maar het blijft een wederkerend aandachtspunt!

Aangekomen bij het lied ”de Friezen sjonge” werd ons oud koorlid Jan Anema die in Kening State woont uitgenodigd om “zijn” solo lied samen met Wietse te zingen. Dat bleek een goede geste want Jan zong als vanouds mee en zijn stem kon prima. De medebewoners vonden het ook prachtig.

Bij het liedje “Haallijntje Boellijntje” deed onze dirigente een poging om wat interactie bij de bewoners los te krijgen door ze het refrein te laten meezingen maar dat ging wat stroef helaas.

Dit liedje schijnt volgens de kenners overigens het oudste werkliedje van Nederlandse bodem te zijn wat aan boord werd gezongen. Een weetje om te onthouden.

Na de prima verzorgde pauze vervolgden we het optreden met dramatische liedjes en bouwden we af met de vrolijke versies. De interactie met ons publiek verliep in het tweede blokje een stuk beter waarbij het refrein van onze allerbeste Koch het hoogtepunt bleek. We eindigden met het opzwepende slotlied “Curacao” en waren zoals gevraagd om klokslag 16.30 uur klaar met de muzikale klus. Na een woord van dank werd onze dirigente verblijdt met een bos bloemen en mochten we het muzikale strijdtoneel verlaten. In de hal werden we nog voorzien van een een after drankje. Ook hier wederom keurig verzorgt door de organisatie.

Bij navraag bij diverse bewoners bleek men zeer tevreden met ons optreden en zag men uit naar ons volgende optreden. En dat laatste horen we uiteraard graag!

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0